KONINGSDAG HOOGLAND @DE NOOT BUITENPODIUM MET TRIO : WORLDWIDE & VINYL RELEASE QUANTUM MET RALPH DE JONGH TRIO!!!!!
27 April 2019
15:00
Hoogland
De Noot
Google Map

WERELDWIJDE RELEASE QUANTUM, MET TRIO + MAX JOOSTEN

BIJGAAND RECENSIE DOOR WILLEM CASTILLO BLACO BLANKENBURGH:

NEW ALBUMS IN MY WEBSHOP kunnen gesigneerd worden door mij met persoonlijke boodschap
@
https://ralphdejongh.com/product-category/cd/

🌟🙏🌟

Recensie van QUANTUM
AUCH MIT GROSSARTIGE UBERSETZUNG AUF DEUTSCH DURCH Reinhard Penning (sehe hier unten*****):

DE SCHRIJFKEIZER Willem Castillo Blanco Blankenburgh schreef dit over mijn CRAZY DOUBLE VINYL QUANTUM / CD 1 QUANTUM

Ralph de Jongh – Quantum CD 1

Schrijf even een recensie, zeiden ze. Sure thing. Ik zet die plaat op. Fuuuuck. Ik snap pijlsnel dat dit bij uitstek geen spul is om te analyseren. Dit moet je voelen, ondergaan, opvreten. Je moet méé in die trip. De stem, gitaar en meesterlijke band van blueskoning Ralph de Jongh, dat zijn oerkrachten. Je hoort hier geen betekenisloze rommel uit het brein, maar diepe emotionele trillingen uit het hart, het scrotum en de diepste krochten der ziel. Laat ik dus maar met mijn derde oog kijken naar de audio die de kamer indampt vanaf Quantum – een compleet in de studio geïmproviseerd album. Op de openingstrack zingt Ralph het zelf al: “Let the light sound right through you”. Ik open mijn ziel en laat dat licht binnen, halle-fucking-lujah. Wat zie ik?

‘School’. Een episch ritueel in D. Achttien minuten maar geen seconde te veel. Ik zie Ralph hoog boven het waarneembare universum zweven op de sofa van een kosmische psychiater. Die trouwens een beeldschone vrouw is, gemaakt van gouden sterrennevels. Ralph biecht zijn shit op, soms fluisterend, soms gillend, soms hijgend, soms krankzinnig dansend op die divan. Alles moet eruit. Soms knarsen de gitaren met zoveel gevoel dat er een paar planeten exploderen.

‘On The Rolling Wave’. Een broeierige groove in A, waar Ralph met fijne groffe korrel overheen schuurt. De lyric die me beetgrijpt is “Telepathic raaannngge”. Als Ralph’s stem en snaren hier gezamenlijk in een briljante solo uitbarsten zie ik hem als een supervillain stoute blueslicks projecteren in de hoofden van de wereldbevolking, met een maf hoofddeksel dat telepathische golven versterkt.

‘Message’. Een ondeugend dansbaar rockertje in A, waarbij ik Ralph met Iggy Pop-achtige stuiptrekkingen rond zie swaggeren in een gruizig nachtcafé. Hij zingt: “I need a little shot of… in the middle of the night” en “I need a little crumb of… in the middle of the night”. Ralph, bel me een keer als je gaat stappen. Dit nummer zou trouwens een hit zijn geweest in de sixties of seventies. No joke.

‘Mad, Mad, Mad’. Lekkere rockerd in D. Een hele sterke sollicitatiebrief om bij de Stones zowel de posities van Jagger als Richards in te nemen. Ralph danst met zijn lippen getuit over het podium van Madison Square Garden, ergens midden jaren 70. Ballonnen stijgen op. Ralph neemt nonchalant een haal van een joint uit het publiek. Meisjes trekken hun truitjes omhoog.

‘BOY BOY BOY’. Een vlammende bluesrocker in D. Ik zie iemand voor een volle collegezaal afstuderen in de genderstudies met dit nummer als onderwerp. “De Jongh lijkt hier een statement te maken over de sociaal-culturele aspecten van het man- of vrouw-zijn en zijn eigen positie daarin.” Daarna verschijnt Ralph zelf om onder luid gejuich benoemd te worden tot Emeritus-Hoogleraar in de Dirty Rock ‘n’ Roll.

‘Heart School Lover’ Een prima stamper met de akkoorden G, A en C, omlijst door een koor van dronken engelen. Ergens hier bezingt Ralph zijn trademark: de klompen die hij op het podium vaak als kickdrum gebruikt. Ik zie Ralph op die enorme houten stappers als een blonde reus door een glooiend heuvellandschap struinen, met aan de straalblauwe hemel een hartvormige zon die hem de weg wijst op zijn levenspad. De school van het hart.

‘On The Dance Floor’. Funky shit in E, met een schitterende apengeile breakdown. Het is weinigen gegeven om de lyric ‘On The Dancefloor’ er op zo’n wijze uit te persen dat de luisteraar je serieus neemt, maar Ralph brengt hem met de overtuigingskracht van een ware profeet. Ik zie hem met één goddelijk snaargebaar de zeeën scheiden.

‘Fly’. Mooi. Een gepijnigde ballade in B-mineur met drank, drugs en de zucht naar ontsnapping en waarheid. Op een Perzisch tapijt vlieg ik met Ralph mee, ver boven onze aardse problemen. In de hogere luchtlagen komen we wat ijl kreunende gitaren tegen. Verdwaalde vogels groeten ons, en pinken ook maar een traan weg. Stratosferisch goed.

‘Going Away to Stay’. Een wonderschone introspectieve beschouwing in E. Over golven van gevoelens peddelt Ralph noest voort, op zoek naar rust en troost in de wetenschap dat niets eeuwig is. Hij kijkt naar de horizon als een verweerde kapitein. “Going away to the ocean, going away to stay”.

‘Old Country Road’. Een gloedvol getokkeld bluesje in G, vol harde waarheden: “a man has to learn, a man has to burn”. Gelukkig is er ook hoop: “I’ll be born my friend. Once more in my life I can feel paradise inside.” Ik zie Ralph als een tv-weerman die aankondigt dat er na sneeuwstormen en wanhopige rukwinden toch weer een nieuwe lente zal aanbreken, en dit met zoveel panache doet dat hij nog weken later berichten ontvangt van kinderen die hem willen zijn, en van vrouwen die hem moeten en zullen beminnen in een weiland.

‘Ease’. Melancholische vibes in D. Een slidegitaar als een eenzame cowboy trapt de deurtjes open en neemt ons mee naar binnen in Ralph’s saloon van blues en hoopvolle dromen.Daar zitten de emoties nu eens vrij kalm te kaarten. Bartender Ralph spreekt je berustend toe: “We’re gonna be allright”.

‘Angel’. Een bevlogen liefdeslied met een goddelijke gitaarintro. Ralph begint alleen en triest. “I’m hiding in the darkness, mama”. Maar als een opperwezen schept hij licht in zijn eigen duisternis, en lijkt dan zowel een geliefde als het leven zelf te omarmen. Hoe krijgt Ralph de Jongh het met zijn fenomenale band voor elkaar om zo’n rijk panorama van gevoelens te schilderen? “Not a billion words, can explain this mystery”, zingt hij.

En dan bestaat Quantum uit nóg drie cd’s of vinylplaten. Luister met je derde oog, en laat bluesguru Ralph de Jongh je ziel masseren. Verlichting zal je deel zijn.

*****DE SCHRIJFKEIZER hat dies über mein CRAZY DOUBLE VINYL QUANTUM / CD 1 QUANTUM geschrieben.
Ralph de Jongh – Quantum CD 1
Schreib eine Rezension, sagten sie. Klar doch. Habe die Platte aufgelegt. Fuck! Dies ist nicht das Zeug, das man analysieren muss. Du musst das fühlen, es in dich aufnehmen, es erleben. Du musst auf dieser Reise mehr tun. Stimme, Gitarre und meisterhafte Band des Blues-Königs Ralph de Jongh, das sind Urkräfte. Hier hört man kein bedeutungsloses Durcheinander aus dem Gehirn, sondern tiefe emotionale Schwingungen aus dem Herzen, dem Scrotum und den tiefsten Winkeln der Seele. Lasst mich also mit meinem dritten Auge auf den Ton schauen, der von Quantum im Raum verdunstet – ein komplett improvisiertes Album im Studio. Auf dem Eröffnungsstück singt Ralph es selbst: “Lass das Licht durch dich hindurch klingen”. Ich öffne meine Seele und lasse das Licht herein, halle-fucking-lujah. Was sehe ich da?
“School”. Ein episches Ritual in D. Achtzehn Minuten, aber keine Sekunde zu viel. Ich sehe Ralph hoch über dem wahrnehmbaren Universum auf dem Sofa eines kosmischen Psychiaters schweben, der übrigens eine schöne Frau ist, aus goldenem Sternennebel. Ralph gesteht seinen Shit, mal geflüstert, mal schreiend, mal hechelnd, mal keuchend, mal verrückt tanzend auf dem Sofa. Alles muss raus. Manchmal streicheln die Gitarren mit so viel Gefühl, dass ein paar Planeten explodieren.
“On The Rolling Wave”. Eine sinnlicher groove in A, über den Ralph mit feinen und groben Körnern reibt. Der Text packt mich, ist “Telepathic raaannngge”. Als Ralphs Stimme und Gitarre hier zu einem brillanten Solo zusammengehen, sehe ich ihn, wie er unartige Blueslicks wie ein Super-Bösewicht in die Köpfe der Weltbevölkerung projiziert, mit einer albernen Kopfbedeckung, die telepathische Wellen verstärkt.
“Message”. Ein ungezogener tanzbarer Rocker in A, wo ich Ralph in einem grausamen Nachtclub mit Iggy Pop-ähnlichen Krämpfen herumschwirren sehe. Er singt: “Ich brauche einen kleinen Schuss… mitten in der Nacht” und “Ich brauche einen kleinen Krümel… mitten in der Nacht”. Ralph, ruf mich an, wenn du auf die Suche gehst, ich gehe mit. Dieser Song wäre in den 60er oder 70er Jahren ein Hit geworden. Kein Witz.
“Mad, Mad, Mad”. Schöner Rocker in D. Eine ganz, ganz starke Bewerbung, um die Positionen von Jagger und Richards bei den Stones zu übernehmen. Ralph tanzt mit gespitzten Lippen über der Bühne des Madison Square Garden, irgendwo Mitte der siebziger Jahre. Luftballons starten. Ralph nimmt lässig einen Joint aus dem Publikum. Mädchen ziehen ihre Pullover hoch …
“Boy Boy Boy”. Ein flammender Blues-Rocker in D. Ich sehe jemanden, der vor einem vollen Saal mit diesem Song als Subjekt einen Abschluss in Gender Studies macht. De Jongh scheint hier eine Aussage über die soziokulturellen Aspekte des Männlichen oder Weiblichen und seine eigene Position darin zu machen. Ralph selbst scheint dann unter lautem Jubel zum Emeritus Higher Professor im Dirty Rock ‘n’ Roll ernannt zu werden.
“Heart School Lover”. Ein klasse Mitstampfer in den Akkorden G, A und C, umrahmt von einem Chor betrunkener Engel. Irgendwo hier singt Ralph von seinem Markenzeichen: den Clogs, die er oft als Kickdrums auf der Bühne benutzt. Ich sehe Ralph, wie er auf diesen riesigen Holzschuhen wie ein blonder Riese durch eine hügelige Landschaft wandert, mit einer herzförmigen Sonne am strahlend blauen Himmel, die ihm seinen vorgegebenen Lebensweg zeigt. Die Schule des Herzens.
“On The Dance Floor”. Verrückter funky Stoff in E, mit einem schönen, affengeilen Zusammenbruch. Es gibt nur wenige Leute, die den Text ‘On The Dancefloor’ verstehen, aber Ralph bringt ihn mit der Überzeugungskraft eines wahren Propheten. Ich sehe ihn mit einem göttlichen Schnappschuss die Meere trennen.
“Fly”. Wunderschön. Eine schmerzvolle h-Moll-Ballade mit Getränken, Drogen und dem Verlangen nach Flucht und Wahrheit. Auf einem persischen Teppich fliege ich mit Ralph, weit über unseren irdischen Problemen. In den höheren Sphären treffen wir auf einige sanft stöhnende Gitarren. Verlorene Vögel begrüßen uns und vergiessen einige Tränen. Stratosphärisch gut.
“Going Away to Stay”. Eine wunderbare introspektive Kontemplation in E. Ralph rudert über Gefühlswellen und sucht nach Frieden und Trost in dem Wissen, dass nichts ewig ist. Er schaut zum Horizont wie ein verwitterter Kapitän. Geh zum Ozean, um weg zu gehen, um zu bleiben”.
“Old Country Road”. Ein glühend gezupfter Blues in G, voll von harten Wahrheiten: “Ein Mann muss lernen, ein Mann muss brennen”. Glücklicherweise gibt es auch Hoffnung: “Ich werde als mein Freund geboren. Noch einmal in meinem Leben kann ich das Paradies im Inneren spüren”. Ich sehe Ralph als Fernseh-Wetterfrosch, der ankündigt, dass nach Schneestürmen und verzweifelten Böen ein neuer Frühling kommen wird, und zwar mit so viel Schwung, dass er Wochen später Nachrichten von Kindern erhält, die sein wollen wie er, und von Frauen, die ihn auf einer Wiese lieben müssen und werden.
“Ease”. Melancholische Stimmung in D. Wie ein einsamer Cowboy öffnet eine Slide-Gitar die Türen und führt uns in Ralphs Salon des Blues und der hoffnungsvollen Träume hinein. Dort spielen die Emotionen ausnahmsweise einmal ganz ruhig Karten. Barkeeper Ralph wendet sich mit einem beruhigenden Satz an dich: “Wir werden es schaffen”.

“Angel”. Ein inspiriertes Liebeslied mit einem göttlichen Gitarren-Intro. Ralph beginnt allein und traurig. “Ich verstecke mich in der Dunkelheit, Mama”. Aber als höheres Wesen erschafft er Licht in seiner eigenen Dunkelheit und scheint sowohl einen geliebten Menschen als auch das Leben selbst zu umarmen. Wie schafft es Ralph de Jongh mit seiner phänomenalen Verbindung, ein so reiches Panorama von Gefühlen zu malen? “Keine Milliarde Worte, kann dieses Geheimnis erklären”, singt er.

Und dann besteht Quantum noch aus weiteren drei CDs oder Vinylplatten. Höre mit dem dritten Auge zu und lasse dich von Bluesguru Ralph de Jongh deine Seele massieren. Die Erleuchtung wird Dein sein.

Übersetzt bei Reinhard Penning.

Ralph de Jongh is dé Nederlandse bluesontdekking van de 21e eeuw door Harry ‘Cuby’ Muskee.

27 april staat hij met zijn heerlijk formatie RALPH DE JONGH TRIO op het gratis toegankelijke buitenpodium bij de legendarische bluesclub De Noot in Hoogland aan de Hamseweg op Koningsdag! Extra feestelijk, omdat BEST OF QUANTUM op vinyl uitkomt! TRIO is zijn begeleidingsband met Nico Heilijgers (zang en basgitaar), Marcel Wolthof (drums en zang), en Ralph (zang gitaar). Zij hebben hun laatste album Quatro hier samen opgenomen op deze plek in Hoogland een week lang in de zomer van 2018. En het resultaat is verbluffend! Deze drie gaan voor een waanzinnig feest zorgen. En ze hebben ook nog hun splinternieuwe cd + vinyl bij!!! En heel veel goede zin!! En Moon Anderson gaat ook nog lekker een paar liedjes meezingen!! Gratis toegankelijk dus en lekker buiten, en bij slecht weer kunnen we gewoon naar binnen in de zaal van De Noot, dus de dag valt nooit in het water. 🙂

 

Ralph de Jongh werd in 2011 door de Robert Johnson Foundation (USA) uitgenodigd om twee optredens te doen voor het 100 jarige Robert Johnson jubileum festival. Ralph legt als in een trance zijn ziel bloot tijdens zijn concerten en opnames. In een stijl waarin alleen Ralph de Jongh kan optreden, in een fenomenale atmosfeer van geluid, waarin we kunnen terugdromen naar de tijden van de vooroorlogse blues en de jaren zestig van Keith Richards en Mick Jagger. Ervaar de schoonheid van dit fenomeen. Dit is puur. Dit is emotie. Dit is Ralph de Jongh!

Harry Muskee van Cuby and the Blizzards ontmoette Ralph de Jongh in 2004 en schreef een aanbevelingsbrief: “Ik stond in de gelagkamer van café De Amer een biertje te drinken en hoorde dat er een voorprogramma was. Nu let ik meestal niet zo op voorprogramma’s, maar dit keer hoorde ik een sound die me sterk deed denken aan oude blueszangers die ik in de Delta had gehoord. Ik verwachte dan ook iemand uit Mississippi te zien, maar tot mijn verbazing zat een lange blonde jongen uiterst origineel slide-gitaar en mondharmonica te spelen. Ralph de Jongh speelt met overtuiging en een drive die je vandaag de dag niet veel meer ziet, gaat op in de muziek en bovenal is hij een jongeling die het aandurft nu eens niet te kiezen voor de ‘easy way out’: Glitter, snel succes…., maar voor een stuk cultuur in de vorm van de muziek van Robert Johnson, Son House, Elmore James en Muddy Waters. U hoort nog van Ralph. Met respect en genoegen, Rolde, Harry Muskee”.

Ralph de Jongh ging twee jaar mee als vaste support mee op tournee met zijn favoriete Nederlandse bluesband, de legendarische Cuby + The Blizzards van 2006 t/m 2008. Tijdens deze tour schreef Harry nog een aanbevelingsbrief: “Geloof me. Ik heb Ralph al heel vaak zien optreden en ik kan je verzekeren: dit is waar voor je geld. Na Ralph te hebben zien touren met C+B voor een jaar, ben ik ervan overtuigd dat een zeldzaam talent en een goede vriend hier aan het werk is.”

Ralph heeft een unieke speelstijl, schrijft & produceert zijn eigen muziek, brengt die op zijn eigen label uit, en hij speelt de blues op houten schoenen. Hij is wellicht de eerste veganistische bluesman. Verder is hij M.A. in filosofie en deed 1000 banen als loodgieter, schoonmaker, boerenknecht, tuinbouw, schoonmaker, bejaarden en dementen-zorg, verkoper, post, inpakken. Hij werkte 6 jaar in de wereldberoemde Wisseloord Studio’s waar hij 9 van zijn albums opnam. Begin 2019 komt zijn nieuwe album QUATRO uit. Deze ‘vliegende Hollander’ is enorm produktief met zijn laatste releases van een 3cd box “Dancing On A Volcano – 20 years of Burst Out Explosions”, een dubbele tranentrekkende en kippenvel leverende dubbel cd met de Poolse violiste Ewa Pepper “Breath Of Live”, een ander dubbel album met zijn fantastische band LIVE” en een album met psychedelische 70’s muziek, die ook op vinyl is uitgekomen. Verder schildert hij ook nog ruwe COBRA achtige schilderijen met gedichten.

“Een van de beste songwriters van Nederland” – Music Maker Magazine

 

“Het is werkelijk een sensatie om deze charismatische blonde god aan het werk te zien” – Het Parool

 

“Een bluesartiest van absolute wereldklasse” – Lust For Life