1. Harry
2. Ride And Sing
3. Man
4. Flesh
5. Sympathy For The Devil
6. Worry Wise
7. Dance
8. Blind
9. Low Defile
10. My Friend
11. Been Down So Long
12. Don’t You Forget
13. Grey Guitar
14. We Used

RALPH DE JONGH VOL PASSIE EN DRIFT

Door Willem Jongeneelen, BN/De Stem, 28 september 2007

BAARN – Zaterdagavond speelt de singer-songwriter Ralph de Jongh in Schouwburg De Kring in Roosendaal. Hij opent daar de Blommenkinders- bluesavond vóór Cuby & The Blizzards. Even back to the roots, want maar weinig mensen weten dat de wieg van deze begenadigde zanger 32 jaar geleden in Roosendaal zelf stond.

De in Baarn woonachtige Ralph de Jongh vindt het wel speciaal. Hij vormt een toer van 60 optredens lang het vaste voorprogramma van Cuby & The Blizzards en komt zodoende min of meer toevallig terug in zijn geboortestad. Hij werd geboren in de Spoorstraat, verhuisde op jonge leeftijd naar Nispen en bracht zijn middelbare schooltijd door op het Gertrudiscollege. Pas op zijn 15e kocht hij een eigen gitaar waarop hij onder toeziend oog van Hans Rijst zijn eerste bluesladder instudeerde. “Het conservatorium heeft er helaas nooit ingezeten, omdat ik bijna alles zelf op gevoel heb aangeleerd. Dus werd het een beroepsstudie sociale geografie”, aldus de gedreven De Jongh, die daar nog altijd spijt van lijkt te hebben.

Ralph de Jongh is een muziekdier in hart en nieren. Hij stopte dus weer vroeg met de studie, nam een demo op met Kaz Lux, won op zijn 21ste en passent even een Singer-Songwriter Contest in Hilversum, om vervolgens wederom resoluut met muziek te kappen. “Ik ben na een tijdje doorgedraaid en leek even voorgoed met pensioen, wat het maken van muziek betreft. Een studie filosofie bracht hem er weer bovenop. “Ik ben afgestudeerd in de Chinese Wijsbegeerte. Niet dat ik daar nu nog veel mee doe, al werkt het soms wel als inspiratie voor mijn songs.”

Songs schrijven gaat hem gemakkelijk af. Al vanaf zijn tienerjaren komen ze bij hem aanwaaien. “Ik zing ze plots ineens, nog voor ik ze heb opgeschreven. Vreemd, maar handig.” Ralph de Jongh besloot uiteindelijk toch om volledig voor de muziek te kiezen en nam om dat te bekostigen een baantje aan als schoonmaker in de Wisseloord Studio’s in Hilversum. Radiomaker Jan Douwe Kroeske is inmiddels groot fan van de oud-Roosendaler. “Hij wist niet wat hij hoorde toen hij mij met mijn gitaar bezig hoorde. Hij kende mij alleen met een zwabber in de hand.”

Ook Harry Muskee (zanger van Cuby & The Blizzards) viel de eerste keer bijna van verbazing van zijn stoel. De Jongh had voor zichzelf een voorprogramma geregeld van een optreden van Cuby in een café in het plaatsje met de prachtige naam Amen. “Muskee hoorde me spelen en zingen vanuit zijn kleedkamer. Hij dacht dat ik een oude neger uit de Amerikaanse Delta was. Ik mocht meteen 60 optredens lang zijn voorprogramma blijven.”

Een soortgelijk verhaal is dat van Bennie Jolink van Normaal. “Hij hoorde via via mijn muziek op een cd-tje, kwam een keer kijken, vond me live nog beter en nu zit ik ook constant in het voorprogramma van de band Normaal. Die optredens vol feestende en bier gooiende boeren zijn niet te vergelijken met die bij Cuby. Die doe ik helemaal solo, terwijl ik vóór Normaal met mijn stevige band optreedt.”

Op 26 oktober presenteert Ralph de Jongh zijn eerste DVD, getiteld Emotion. De titel spreekt voor zich. De filmpjes op zijn website en die op YouTube maken dat ook meteen duidelijk. De

geheel naar zichzelf toegetrokken versie van Sympathy For The Devil van The Rolling Stones is zelfs verbluffend sterk. Je ziet en hoort een jonge man met slechts een microfoon en een basgitaar. Zijn voorbeeldige techniek lijkt meer ontstaan uit passie en drift dan uit de neiging om geschoold te spelen. Zodoende komen de woorden van Mick Jagger zowaar nog beter tot hun recht dan bij het origineel. “Jagger is een geniale tekstschrijver. Omdat hij niet vanuit het intellectuele schrijft. Dit is een staaltje eerlijke poëzie met veel meer diepzinnigheid dan de meeste mensen door hebben. Het nummer raakt me diep.”